Begin juni 2009 zit ik in de metro in Madrid. Een oudere man stapt in en gaat schuin tegenover mij zitten. Hij draagt zijn netste broek en een keurig stijf gestreken licht roze overhemd met paarse stropdas. In zijn handen een bos rode bloemen. Hij wiebelt een beetje op zijn stoel en bij iedere halte kijkt hij of dit ‘zijn’ halte is
Wijsheid, inzicht, schoonheid, ongereptheid, romantiek – wat is dat toch allemaal... precies . Kunstenaars weten dat natuurlijk ook niet, maar ze kunnen wél aantonen dat zulke zaken bestaan. Een kunstenaar die dat beoogt
