Tubelight » kunstrecensies

STEDELIJK MUSEUM SCHIEDAM Resultaten (8)

Schilderkunst met of zonder pretentie

14-09-10 / Judith de Bruijn / TL #70

Een bekend gegeven: achteloos kauw je op de achterkant van een balpen

Schoonheid bedwingt demonen

30-03-09 / Rosa Juno Streekstra / TL #61

Ze staat al op je te wachten. Haar lange benen gehuld in enkel een doorzichtige panty. Een hand stevig in haar zij gedrukt en haar gezicht naar je toegekeerd. De slang die ze vasthoudt lijkt in jouw richting uit het papier te schieten. Je bent gesignaleerd

De meesteressen van Iris van Dongen

24-02-09 / Sabien Teulings / Web 2009

Maar liefst twintig vrouwen, vaak meer dan levensgroot, doemen er op uit het donker en het gebladerte van Suspicious , de overzichtstentoonstelling van Iris van Dongen

Lijf en Leden

17-09-08 / Machteld Leij / TL #58

Ergens doet het denken aan huis-, tuin- en keukenerotiek: de zorgvuldig versneden lappen textiel die het lichaam volgen van kunstenaar Karin Arink. Het lijken jurken die uit alleen een pand bestaan: je kunt ze niet aantrekken, veeleer moet je ze ombinden

Beeldenstormster op hakken

28-07-08 / Raymond Frenken / TL #57

In een woonkamer ligt een pluizige oranje hond. Hij rekt zich uit, gaat op zijn achterpoten staan en wandelt rechtop de deur uit. Alsof het niets is. In een kapsalon zitten twee opgedirkte witte poedels. Wanneer zij de oranje hond voorbij zien komen, staan ze op en lopen ze rechtop achter hem aan

L.A. Raeven: Krampachtige zoektocht naar fixatie

02-08-07 / Muriëlle Polak

Onder de titel Unisono maakt het Stedelijk Museum Schiedam sinds 1998 tentoonstellingen van jonge of vernieuwende Nederlandse kunstenaars.

Kamer der Herinnering

01-11-06 / Manon Berendse / TL #47

Wanneer ga je in gedachten naar de zolder van je herinneringen? Op momenten dat je iets of iemand mist. Zolders onttrekken zich aan het nu. In deze nok van het leven staan vergeten momenten en verjaarde gevoelens geduldig

Verstilde schepselen

01-09-06 / Mariëtte Maaskant / TL #46

Een hulpeloos pasgeborene is het eerste dat je ziet als je de Unisono -presentatie van Anne van Eck (1975) bezoekt. Dierachtig, net uit een baarmoeder gekomen en zich daar nog niet van bewust.