Mark Wallinger (1958) kijkt zes keer recht de camera in, één keer heeft hij zijn vingers naar zijn ogen gebracht om die tot spleetogen te trekken. Op deze pasfoto’s, afgedrukt op posterformaat, zien we de kunstenaar, gekleed in een onopvallend geruit overhemd
De boeken van de Duitse schrijver W.G. Sebald zijn half-fictieve tochten door tijd en ruimte vol met verslagen over verdwenen levens en het onzekere lot van bannelingen. Ze hebben een grote aantrekkingskracht gehad op veel schrijvers, waaronder Susan Sontag en Paul Auster. De Britse kunstenaar Tacita Dean (1965) is een groot bewonderaar van Sebald
Op de witte muren van de projectruimte van museum De Pont in Tilburg hangen de foto's van Paul Bogaers (1961) verspreid als een muzikale compositie. Soms netjes naast elkaar, dan weer zo hoog dat je het afgebeelde nauwelijks kunt zien
Voor de deuren van De Pont in Tilburg is een klein bioscoopje opgetrokken. De vertoning is intrigerend. Vanuit een comfortabele bioscoopstoel wordt de bezoeker een panorama op de kruising Goirkestraat/Wilhelminapark voorgeschoteld
Vrijwel de gehele lange rij voormalige wolhokken en nog wat vloeroppervlak en wanden in de grote zaal van het Tilburgse De Pont kreeg hij tot zijn beschikking. Ruimtes waar de Belgische kunstenaar Michel François (Sint-Truiden, 1956)
Tacita Dean (Canterbury,1965) is een getalenteerd verhalenvertelster, zo blijkt op de overzichtstentoonstelling van haar werk in het Tilburgse De Pont. De centrale positie die verhalen daarin innemen blijkt bijvoorbeeld uit Girl stowaway
De fotograaf Dirk Braeckman is geen feestneus. Zijn werk -alles in zwart/wit- toont donkere interieurs of fragmenten van interieurs: huurkamers, hotelkamers, gangen, portalen, badkamers, deuropeningen, tapijten en
In Le Fils , de laatste speelfilm van de gebroeders Dardenne ( La Promesse , Rosetta ), voeren twee spelers de hoofdrol. De eerste is acteur Olivier Gourmet die met zijn ronde kop, dikke brilleglazen en grote onhandige lijf een timmerman
In de brochure lees ik de vraag die in de groepstentoonstelling Brabant Nu centraal staat: ‘Waarom heeft de beeldende kunst veel meer moeite om een groot publiek aan te spreken op een persoonlijk niveau? Kunnen popsongs een ingang bieden tot het beleven van hedendaagse kunst?’
