t/m
20
Mei
“Angst moet plaatsmaken voor dialoog, pas dan zullen bestaande hiërarchische structuren en onze kijk op de werkelijkheid veranderd kunnen worden”, zo merkte de Indiase kunstenares Shilpa Gupta (1976, Mumbai) in 2008 op. Deze uitspraak typeert het oeuvre van Gupta, waarmee zij sinds 1997 internationale bekendheid heeft verworven. In haar sculpturen, foto’s, multimedia-installaties en interventies in de openbare ruimte hoopt ze telkens onze perceptie van de werkelijkheid te kunnen kantelen. Bijvoorbeeld in haar meest recente There is No Explosive in This (2011). In deze installatie verwerkte Gupta een groot aantal gebruiksvoorwerpen, zoals waterflesjes, kurkentrekkers en nagelschaartjes die reizigers moesten afstaan bij de douane op de luchthaven. Ze wil daarmee de collectieve angst aankaarten die heerst in onze samenleving en die maakt dat we bepaalde groepen stigmatiseren. Museum voor Moderne Kunst Arnhem heeft de eerste solotentoonstelling van Shilpa Gupta in Nederland. (MvD)
t/m
3
Jun
Van het Vondelpark naar de oevers van 't IJ: het spectaculaire nieuwe pand van EYE werd onlangs geopend door Koningin Beatrix. De tentoonstellingsruimte van 1200 m2 wordt officieel in gebruik genomen met de tentoonstelling Found Footage: Cinema Exposed. Deze is gewijd aan kunstenaars en filmmakers die gevonden televisie- en filmfragmenten, internetbeelden of dvd’s in een nieuwe context plaatsen. Onder hen bevinden zich gerenommeerde beeldend kunstenaars als Anri Sala, David Claerbout, Wolf Vostell en Pablo Pijnappel. Aernout Mik en Christoph Girardet ontwierpen voor de gelegenheid een nieuwe installatie, met de omvangrijke EYE-collectie als uitgangspunt. Bij de tentoonstelling is een uitgebreid randprogramma met lezingen en filmvertoningen georganiseerd. (YJ)
t/m
24
Jun
VERZAMELD WERK (SECTION FOLKLORIQUE)
Frank Koolen, James Beckett, Mariana Castillo Deball
15 oktober t/m 24 juni
Zeeuws Museum
Abdij (plein), Middelburg
Zeeland is voor mij – Randstedeling die ik ben – het einde van de wereld. Samen met Groningen, maar dat grenst nog aan Duitsland. Het Zeeuws Museum associeer ik met gehaakte kanten mutsjes en een recente ‘sensationele’ tentoonstelling waarvoor op de flyer die keurige Zeeuwse meisjes in hun ondergoed stonden. Deze ‘volkskunst’ die de kern van de collectie is, is echter ook ooit toegeëigend door Marcel Broodthears voor een fictief museum dat hij in 1968 samenstelde (uit onvrede met de toenmalige situatie in de kunst). Nu is de vraag hoe deze folkore zich verhoudt tot ‘serieuze’ kunstproductie weer uiterst actueel, en werd een drietal hedendaagse kunstenaars uitgedaagd met dit vraagstuk. (NH)